อาการสั่น จากพาร์กินสัน อันตรายหรือไม่

อาการสั่น จากพาร์กินสัน อันตรายหรือไม่

อีกหนึ่งโรคที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุคือ โรคพาร์กินสัน ที่มักจะแสดงอาการเด่นชัดคืออาการสั่น ทำให้มีชื่อเรียกตามความคุ้นเคยของคนไทยว่า โรคินนิบาตลูกนก เป็นโรคที่เกิดจากการเสื่อมของเซลล์ประสาทบริเวณก้านสมอง ทำให้เกิด สารโดพามีน ที่ควบคุมการเคลื่อนไหว โดยเฉพาะระบบกล้ามเนื้อลดลง จึงทำให้เกิดอาการเกร็ง มักพบในผู้ที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป และสามารถส่งต่อทางพันธุกรรมได้

อาการพาร์กินสัน

การขาดโดพามีนยังส่งผลให้ การเคลื่อนไหวของร่างกายไม่เต็มประสิทธิภาพ ระบบการรับรู้น้อยลง อาจจะมีอาการรับกลิ่นน้อยลง ทรงตัวไม่ดี และโดพามีนยังมีส่วนสำคัญในการควบคุมอารมณ์ ทำให้ผู้ที่ป่วยอาจจะมี ภาวะซึมเศร้า นอนไม่หลับ

5 ระยะอาการพาร์กินสัน

·      ระยะที่ 1 มีอาการสั่นเมื่อหยุดพักข้างใดข้างหนึ่ง โดยจะเริ่มมีอาการปวดกล้ามเนื้อร่วมด้วย

·      ระยะที่ 2 อาการสั่นเริ่มลุกลามไปยังอวัยวะอีกข้างหนึ่ง เริ่มเคลื่อนไหวไม่สะดวก

·      ระยะที่ 3 เริ่มทรงตัวลำบาก

·      ระยะที่ 4 เริ่มทานอาหารลำบาก มีอาการแข็งเกร็ง

·      ระยะที่ 5 กล้ามเนื้อแข็งเกร็งจนไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ มือเท้าหงิกงอ เคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้

พาร์กินสันแท้หรือเทียม

นอกจากพาร์กินสัน อาจจะยังมีอาการสั่นที่เกิดขึ้นแบบไม่ทราบสาเหตุอาจจะด้วยพันธุกรรม รวมไปถึงเกิดจาก โรคทางสมอง ไทรอยด์เป็นพิษ ภาวะติดเชื้อ และการใช้ยาบางชนิด เช่น ยากันชัก ยาต้านเศร้าควรตรวจให้ชัดว่าอาการสั่นที่เป็นอยู่นี้ คือ “พาร์กินสันแท้หรือเทียม” ด้วยการ CT SCAN หรือ MRI สมอง

อันตรายของ โรคพาร์กินสัน

ความอันตรายของโรคไม่อันตรายเท่าโรคร้ายแรงอื่นๆ แต่พาร์กินสันก็เป็นโรคที่ส่งผลกับคุณภาพชีวิตประจำวันให้แย่ลง ทั้งร่างกายและจิตใจ

การรักษาลดคามรุนแรง

·      รักษาด้วยยา ใช้ยาที่ปรับสมดุลของสารโดพีนในสมอง ช่วยชะลอและลดความรุนแรงของอาการ แต่จะไม่สามาารถฟื้นฟูเซลล์สมองในส่วนที่เสื่อมไปให้กลับมาเป็นปกติ

·   รักษาด้วยการออกกำลังกาย กายภาพบำบัดออกกำลังกายเพื่อฟื้นฟูสมรรถภาพของร่างกาย เช่น การเดิน การปั่น จักรยาน การเต้นเป็นจังหวะ

·      รักษาด้วยการผ่าตัด รักษาด้วย การผ่าตัดฝังเครื่องกระตุ้นไฟฟ้า ในสมองส่วนลึก เพื่อกระตุ้นสมองในส่วนที่เกี่ยวข้องกับโรคพาร์กินสัน และผู้ป่วยส่วนมากสามารถลดปริมาณยารักษาโรคพาร์กินสันลงได้ มากกว่า 50% แต่ไม่ว่าอย่างไรการผ่าตัดก็เป็นเพียงการควบคุมอาการของโรค ไม่ใช่เป็นวิธีการรักษาที่ทำให้หายขาดจากโรคได้